(Source: nubbsgalore, via yalnizlikbahsi)
"Diyorum ki; gel yeniden yazalım bu hikayeyi.- (via beklentileruzer)
Edebiyata değil, ebediyete."
(via huzurkokansiirler)
(via kartanesiigibi)
(via sokaktakiyazar)
(via bulutcikmazi)
(Source: turbinis, via kitaplarlayasamak)
“Bu yol nereye gider bilmem ama yürüyorum işte
yüzüme vuruyor arada fırtınası korkuyorum ne var?
düşe kalka büyüyorum işte
biraz yaram var ama geçecek bu gidişle.”
(via eskiyemeyyal)
(Source: instagram.com, via probisinkokusu)
Attım.
Bunun 7 sayfa fazlasını yazdım. Şu durum okadar kötüki. Ağlayarak yazıyosun. Belki sessizce belki hıçkırarak belkide feryat figan yazıyosun. Ama yazıyosun sonuçta. Gururunu ayaklar altına alıyorsun. Okumasını diliyorsun. Ve daha sonra yine aynı boşluktasın. Hiçlik içinde bomboşsun. Özlemeye devam ediyorsun. Ama özlüyor musun yoksa ölüyor musun belli değil.
👏🏻👏🏻👏🏻
İçim acıdı yemin ediyorum içimden gelenleri söylemek istediklerimi yazmış.
“Lütfen cevap verme” kısmı nasıl da insanın içini yakıyor
Bi insan bu kadar güzel sevmemeli, içim acıdı, kalbim ağrıdı okurken bile.
Beni böyle sevsen dünyalar benim olurdu.
Elini gördüm bir fotoğrafta.
Nasıl tarifi olmayan bir acıdır o. Yazılanlar nasıl bir çaresizliktir, nasıl bir tükeniştir.Için kan ağlıyor belki geri döner diye, dönmeyeceğini bildiğin için cevap vermemesini istiyorsun “lutfen cevap verme” diyorsun, canın acıya acıya.
Sızım sızım sızlıyor yüreğin. Çünkü;senden vazgeçti.
Anlıyorum acını arkadaşım,çok iyi anlıyorum. O yaradan bende de varlütfen cevap verme derken bile her şeyden çok cevap vermesini beklemek
Yazdığım herşeyi özetlemiş burda helal olsun be kalbim acıdı tutamadim gözyaşlarımı. Belki benden nefret ediyosundur ama böyle kimseyi sevmedim ben…
(via sarilsakmi)